Efekt bliźniaka

Wyobraź sobie, że pracujesz nad pewnym projektem. Do pomocy przydzielony został Ci pewien ktoś. Szybko ów ktoś okazuje się być Panem Idealnym. Współpraca idzie gładko, bezproblemowo, praca z Nim to czysta przyjemność - do tego stopnia, że nim się zorientujesz, a jesteście już na końcu projektu. Współpraca dobiega końca, Pan Idealny dziękuje za miło spędzony czas i zapewnia, że nie może doczekać się kolejnego spotkania. Wyobraźnia już szaleje, co jeszcze można wspólnie zrobić, jakie rezultaty uzyskać. Szuka nowych pomysłów.
Ale po zakończonym projekcie - czas brać się za kolejny.

Pierwsze kroki

Wiemy już jakie szydełko i jaka włóczka będzie nam potrzebna. Możemy ruszyć, więc dalej.

Dla większości ściegów podstawowy krok jest taki sam.

Przypominam, że każdy rząd na szydełku tunezyjskim składa się z dwóch etapów:
- nabieranie oczek (oczka postępujące);
- przerabianie oczek (oczka zamykające).

Rozmiar szydełka

Początki są najtrudniejsze.
Zwłaszcza, gdy chce się spisać każdą spotkaną do tej pory radę i sugestię, byście przystępując do pracy wiedzieli na co zwrócić uwagę, czego unikać i co jest w porządku (chociaż tak nie wygląda). A wszystko po to by uniknąć rozczarowania, zniechęcenia i zaniechania poznawania tej techniki.

Przed przystąpieniem do dziergania pozostaje jedna, bardzo ważna kwestia - rozmiar szydełka. Jak wiadomo rozmiar ma znaczenie i nie mogę tego tematu przemilczeć, bądź przerzucić na inny dzień.

Wstęp do kursu

Zdradzę Wam sekret.
Mam plan.
W ciągu roku 2015 będę się uczyć nowych ściegów na szydełku tunezyjskim.
Jeden tydzień = jeden ścieg.

Ale nie będę się uczyć sama. Może znajdą się tutaj duszyczki, które będą miały ochotę się do mnie przyłączyć? Może ktoś skorzysta na tych moich mozolnych próbach rozszyfrowania "co to jest i z czym to się je?".

Zawsze to łatwiej o systematyczność, gdy ktoś nad Tobą stoi i obserwuje Twoje postępy - taki nawyk wyniesiony ze szkoły.

Zaczynamy.